Κάποια πράγματα που -νομίζω πως- έχω δει

Στην περιοχή που μένω, οι μετανάστες είναι πιο πολλοί από τους Γερμανούς. Αυτό δεν είναι ορατό μόνο στους δρόμους, όπου κυκλοφορούν είτε σαν να μην έφυγαν ποτέ από τον τόπο τους, είτε σαν κακέκτυπα των Γερμανών και ξεχωρίζουν από χιλιόμετρα.(Δε βγάζω την ουρά μου απ’έξω, απλά δεν ξέρω πως με κρίνουν οι άλλοι)Το διακρίνεις επίσης στις βιτρίνες των μαγαζιών, στα μενού των εστιατορίων, στα ονόματα των καφετεριών.

Υπάρχει κάτι που έχω παρατηρήσει, αλλά δεν το έχω διασταυρώσει επαρκώς:

Στις γειτονιές που κυριαρχούν Γερμανοί, βλέπεις σπίτια, σπίτια, σπίτια και ένα σουπερμάρκετ ανά χίλια χιλιόμετρα. Ε, καλά κι έναν δυο φούρνους και δυο φαρμακεία. Όσο πιο πολλοί είναι οι μετανάστες, τόσο πιο πολά μαγαζιά υπάρχουν στους δρόμους.

Στις περιοχές των Ελλήνων, Ιταλών, Ισπανών και λοιπών “δυτικών”, περνάω από μαγαζιά με ρούχα, παπούτσια, γυαλικά, οπτικά. Και φυσικά από φούρνους και φαρμακεία,έτσι; Οι Βραζιλιάνοι και οι Αμερικανοί αποτελούν αντικείμενα ξεχωριστής έρευνας. Στις γειτονιές των Τούρκων, Ινδών, Ρώσσων και λοιπών “ανατολικών”, βρίσκεις μανάβη, μπακάλη, φούρνο και φαρμακείο(οποία έκπληξις!), κομμωτήριο, καθαριστήριο, συνεργείο, ραφείο, φούρνο (sic), σουπερμάρκετ και εννοείται ρουχάδικα, παπουτσάδικα κλπ.

Για τις γειτονιές με Κινέζους και Νοτιοαφρικανούς δεν υπάρχουν στοιχεία, είναι εκτός του δρόμου μου

Εγώ, που δεν έχω ούτε άπλετο χρόνο, ούτε Φιλιππινέζα, ούτε αυτοκίνητο, μαντέψτε σε ποια από τις παραπάνω περιοχές μετακόμισα πρόσφατα.

ΠιΕς: Σε όποια από τις παραπάνω γειτονιές κι αν πας, θα δεις ποδήλατα.
Ω, ναι, ακόμα και οι Ελληνες αφήνουν το αμάξι σπίτι, όταν έχει λιακάδα!