Ούτε εδώ είναι

Ξέρεις τι ζητάς και προσπαθείς να το πετύχεις. Αποτυχαίνεις. Ξαναπροσπαθείς και ξαναποτυχαίνεις. Αλλάζεις κατεύθυνση και πας και παίρνεις τη λάθος. Έκανες κακή επιλογή κι αποτυχαίνεις. Μαζεύεις τα κομμάτια σου, ξαναπροσπαθείς και ξαναποτυχαίνεις. Το παίρνεις απόφαση ότι δεν ήταν γραφτό και κάνεις αυτό που πρέπει, να τελειώνεις πια. Λάθος απόφαση, ξαναποτυχαίνεις.

Προσπαθείς να ισορροπήσεις μεταξύ του πραγματικού κόσμου και των κλεμμένων στιγμών που φυλάς γι’αυτά που θα ‘θελες και δεν μπορείς να κάνεις.  Οι ισορροπίες δεν είναι το δυνατό σου σημείο, αποτυχαίνεις.

Είσαι κεφάλι αγύριστο και δεν τα παρατάς. Αλλάζεις τακτική. Προσποιείσαι ότι ζεις στον αληθινό κόσμο, αλλά δεν κάνεις αυτό που σου είπαν, που είπες, που σου ζήτησαν, που θεωρείται, που λέγεται ότι κάνεις. Το μαντεύεις, έτσι; Αποτυχαίνεις. 

Ψάχνεις κάποιον τοίχο. Οι τοίχοι ορίζουν δωμάτια και τα δωμάτια έχουν πόρτες, εξόδους. Συνεχίζεις να μαζεύεις τα κομμάτια και να ψάχνεις την έξοδο. Ή που δε βλέπεις και δεν αισθάνεσαι τίποτα, ή που ο τοίχος είναι ατέλειωτος και η έξοδος καλά κρυμμένη.

Δε φταίει που μεγαλώνεις’ δεν είναι ότι κουράστηκες και θέλεις διακοπές. Δεν είναι κάτι που το αισθάνεσαι, αλλά κάτι που το ξέρεις καλά  και δεν μπορείς να το βάλεις σε λέξεις γιατί δεν έχει κανόνες, δεν χωράει και δεν προσαρμόζεται. Κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί σου είναι τόσο πολύτιμο, σε σημείο που να παραβλέπεις τα καθ’ όλα θαυμάσια, λατρευτά και πολύτιμα πράγματα που αγνοείς και ποδοπατάς και συντρίβεις κυνηγώντας το. 

Ήταν πάντα εκεί και πονάει βαθιά μέσα σου και δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις και δε θα φύγει γιατί, παραδέξου το, δεν έχεις τα κότσια να το κάνεις να φύγει. Θα μένει και θα σε περιγελάει, γιατί κατά κάποιον τρόπο εσύ το κάλεσες και τώρα δεν ξέρεις πως να το ξεφορτωθείς.

Κοιτάς λάθος μενού. Κατέληξες να περιμένεις σε λάθος αποβάθρα ένα τρένο που έφυγε πριν από είκοσι δευτερόλεπτα.

Προτεραιότητες

Το “φτιάξε τη ζωή σου” έχει διαφορετική σημασία για τον καθένα.

Δε μπορείς να καταλάβεις τις προτεραιότητές μου κι εγώ δεν καταλαβαίνω τις δικές σου – ούτε και κανενός άλλου, εδώ που τα λέμε. Αλλά προσπαθώ να συνδέσω τις μάχες σου με το χαρακτήρα σου και να δω τι θα σήμαινε για σένα να τις χάσεις. Ενώ εσύ ποτέ δεν έκανες αυτόν τον κόπο. Όλα είναι “εσύ”, γιατί εσύ πάντα ξέρεις καλύτερα.

Τι αξίζει να έχω τρόπαια που δεν ήθελα;

Μη με βοηθάς να κερδίζω μάχες δικές σου που δεν είχες τα κότσια να δώσεις. Βοήθα με να κερδίσω τις δικές μου, ή παράτα με ήσυχη.